Jeugdprofessional: Hoe verdraag jij leed van kinderen en hun gezin?

kind-bij-moeder-spijkerbroekVerhalen over wat kinderen en hun ouders meemaken zijn vaak indringend. Ze leren ons om enerzijds  bescheiden te zijn in onze oordelen, te durven vertrouwen op de zelfredzaamheid van gezinnen en anderzijds in te grijpen als kinderen dusdanig lijden dat zij actieve bescherming van ons mogen verwachten. De balans hierin vinden is cruciaal.

  • Wanneer mogen we uitgaan van eigen krachten en het zelfhelende vermogen van kinderen en hun ouders?
  • Wanneer mogen we stellen dat de overheid als taak heeft kinderen actief te beschermen?
  • Wanneer gaan we actief normeren naar ouders waarbij de hulp niet meer vrijblijvend is?
  • Wanneer schalen we deze drang om hulp te accepteren weer af naar de eigen inschattingen van de ouders?
  • Wanneer schalen we deze hulp aan het gezin op naar een jeugdbeschermingsmaatregel?

Deze vragen zijn voor de jeugdzorg niet nieuw. De gemeente buigt zich hier sinds de transitie over. Er is nu een kans om ervaringen van de jeugdzorg uit het verleden te koppelen aan de kansen die de gemeente met deze transitie kunnen bieden. Niet alleen in het kader van kostenbeheersing, een OTS is immers vele malen duurder dan de inzet van het wijkteam en/of de inzet van tweede lijnzorg, maar vooral omdat kinderen en hun ouders het verdienen dat er zorgvuldig om wordt gegaan met de opvoedings- en opgroeivragen die bij hen leven.

Uitgangspunt is dat we meer kunnen doen als we beter aan kunnen sluiten bij de mogelijkheden die al bestaan in het gezin en haar omgeving. We kunnen explicieter op zoek gaan naar de krachten van de gezinnen en daar  onze interventies op afstemmen. Dit vraagt om een palet aan vaardigheden bij de jeugdprofessional.

Want wat als kinderen lijden? Van belang is dat jeugdprofessionals leren om in te schatten of het mogelijk is om tijdelijk te verdragen dat het kind en/of ouders kampen met onveiligheid en de tijd te nemen om op zoek te gaan naar de krachten. Verdragen van leed, het uitstellen van handelen, het tijd geven om te veranderen, naast het durven doorpakken als noodzakelijk: Het zijn vaardigheden die horen bij het werken met kinderen in gezinnen met complexe opvoedproblemen. De eigen beslisdrempel van de hulpverlener speelt hierbij een cruciale rol.

Zoek als jeugdprofessional daarom actief tijdens intervisie, casuïstiekbespreking, advies van de deskundige naar jouw wijze van omgaan met het verdragen van pijn en verdriet bij de kinderen en gezinnen uit jouw caseload. Vind en hanteer je eigen beslisdrempel.

 

No comments yet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.